FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Archive for the ‘2011’ Category

SESİN DİYORUM

bu şiirde
bir gölgeye düşüyor hüznüm
sesinden arta kalan bir çınlama
kanatıyor içimi
sesin diyorum
uzak bir düş gibi

bir bıçak yarası
sonra sessizlik duruyor
gelip orta yerine
bir ara
bir sor
şimdi mevsim kış
üşüdüm diyorum

bu şiirde
aklına düşüyor muyum
seni çok özledim diyorum
sesin diyorum
umursamaz bir ayaz
düşüyor dallarıma diyorum
üşüdüm…

yoksun

Reklamlar

ÇIKMAZ

sonra çekip aldı
gökkuşağından rengini
rüzgardan nefesini
bahardan gözlerini

sesine hasret bıraktı
türkülerimizi
hangi duvara vursak da kendimizi
dönüp bakmadı

bir migren ağrısı düştü payımıza
uykusuz geceler…
hangi şiiri söylesek boş…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

DÜŞ İŞTE

üzülme diye bütün şiirlerimi
boğazlayıp bu gece
bir karanlığa gömdüm
şafak uzaktı
sen uzaktın
ben yorgun
sen yorgun
uykuyu gömüp bir düşe
sana geldim

sonra ay tutuldu
sen ağrıyan yanlarına
bir tutam yalnızlık sürdün
sağ yanında ayrılık sancısı
sol yanın bensiz
uyusan
uyusam
uyusak
sabahlasak bir aşkın kıyısında

uyanma diye
kıpırdamasam
başın omzumda
saçların tel tel
ay düşse
kurtulup karanlıktan
yüzüne

sana bir şiir yazsam
ellerini tutsam
düş işte

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

SON


sonra öteye düştü şiir
gül dalında kanadı
kurudu kalem
sustu şair

şimdi
ses ver…

söz…
sonra öleceğim

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

GÖLGE

ben ne vakit yola düşsem
kar düşerdi
ne vakit gözlerine baksam
sis basardı şehri

ne vakit tutsam ellerinden
aynı sokağın başında
aynı adımlarla
uzardı gölgen

ne vakit sana gelsem
yağmur yağardı şehre
aynı karanlığa yenik düşerdim
aynı kaldırım taşında gözyaşım
sen giderdin
ben giderdim

şimdi sana gelen yollarda
kayboldum…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

BEN SENİ SEVDİĞİMDE

ben seni sevdiğimde
mevsim sonbahardı
henüz inmişti dallara
henüz sararmıştı yaprak
yüzünde yazdan kalma bir gülümseme
gözlerin baharın öbür adı

ben seni sevdiğimde
hiç bir şiir düşmemişti dilime
hiç bir türkü böyle acıtmamıştı içimi
sen benden habersiz
kaç mevsim tükettin
kaç sonbahar geçti bu sevdanın üstünden
ben kaç kez kış yaşadım
sensiz bir sokağı adımlarken

ben seni sevdiğimde
sen bensiz bir gecede
yıldızlara dilek tuttun
şiirlere ses oldun
türküde mızrap

ben seni sevdiğimde
mevsim sonbahardı
sen benden habersiz

ARALIK

neden kimse şiir yazmaz aralık’ta
kışsa kış
ayazsa ayaz…

kar da yağmaz oldu
koyu bir duman çökğüyor şehre
son kalan yaprakları da tükenmek üzere
takvimlerin
sen de yoksun
sahi
ne kadar mutluluk
mutlu eder insanı
avuç içi kadar mı

şimdi durmaksızın
bir sensizlik dolanıyor içimde
sen yoksun
hiç bir takvime sığamaz oldum
aralıksa aralık
kışsa kış
ayazsa ayaz

seni çok özledim
bu takvim de tükenmek üzere
daha kaç takvim tüketir bu ayrılık
kaç aralıkta son bulur
kaçıncı aralık tüketir
kanıyorum durmadan

aralıksa aralık
ayazsa ayaz
neden kimse şiir yazmaz aralıkta

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Etiket Bulutu