FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Archive for Kasım, 2011

DAR VAKİTLER

dar vakitlerin
kanayan yanıdır beklemek
ve solar yüzün
damla damla işler içime
sensizlik

yorgun bir kitaptır
gelmelerin
ve gitmelerin ansızın
neresinden tutarsam
orasından tükenir umut
sorma
ne haldeyim
kanıyorum

sonra
bir ukyu düşer
bensiz yanına gecenin
sen uykuya yenik
sen yorgun
hangi uzağı yakın eder
seni seviyorum demek
hangi yanına düşer
gözyaşım

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

UZAKLAR

sensizliğin çöktü
gecenin ayazına yürüdüm
bir şiire nefes oldum
kırıldı saatler

sen benden habersiz
bana hesapsız
misafir oldun
yabancı gülüşler doldurdun ceplerine
isimsiz nikahlar kıyıldı
eskidi şehir…

sonra üşüdüm
kırıldı kanadım kolum
sen yoktun
ben tükenirken

şimdi sen
bana uzak bir yoldasın

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

UÇURUM

yokluğunda tükenmezdim,
böyle sıkmasa boğazımı sensizliğin
yüreğimdeki sancılardan çıkardım seni
yokluğunun öbür yanından
düştü şiir…
kırıldı aynalar
avuç avuç kanadım
aslında bir tek sendin dermanım…

yokluğunda tükenmezdim
böyle devrilmese üstüme kelimeler
daha kolay olurdu
vazgeçmek aklımdan…
böyle her adımımda
dört yanım duvar
çarpmasam…

yokluğunda tükenmezdim
böyle durmasa yüreğim
böyle büyümese içimdeki uçurum

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

DÜŞLEMEK

şimdi her şey siyah beyaz bir resim gibi
ve sessizlik…

omuzlarımda sensizliğin yükü
inadına direniyor şiir..
madem ki yoksun
şimdi kendimden çalıp
sana koyuyorum ne varsa gerçeğe dair…
her seferinde sana uyanıyorum
ve kokuna dönüyor acı
tenin oluyor kanayan yanlarım
kendi yaramı sarıyorum
kendi çaresizliğimle…
yalnızlıktan koparıp
bir şiire fal tutuyorum
şimdi yaşamak dediğin
neresinden bakarsan
orasından gördüğüm oluyor…

şimdi her şey siyah beyaz bir resimdeki gibi
ve sessizlik…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

GİDİYORSUN

gittin…
yokluğundan da gittin…

içimden limansız gemiler de gitti
hangi yıldıza sarılsam
hangi yalana kansam
aslında sen…

oysa hep geç kalıyorum gözlerine
seni içimden kaybediyorum
sen böyle umursamaz
bir ben mi ağlıyorum

ellerime uzanmıyorsun
devriliyor bu yalnızlık
altında kalıyorum
her gece yeniden ölüyorum
limansız gemilere dönüyorum
geriye sensizliğin kalıyor
sen
yine duymuyorsun…

gözlerin diyorum
kapatıyorsun…
sesin diyorum
susuyorsun…

gidiyorsun…
yokluğundan da gidiyorsun

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

GERİDE KALAN

[mp3player width=300 height=60 config=fmp_jw_widget_config.xml file=http://www.sairturk.com/userfiles/pmp3/270/b756215dcac747c4b6b9f32ce2107af4.mp3]

kalakaldım
gecenin kör yanında…
sonra elleri değdi
gözyaşlarıma bir şiirin,
boğazım düğüm düğüm
kırıldı aynalar,
çalkalandı sessizlik
sonra bir deniz köpürdü
sen gittin
birden…
aniden…

kalakaldım
ardından bakamadım
sonra sensizlik geldi
devrilip üstüme
gitme diyemedim
kal diyemedim
sonra resmin soldu
sen gittin
birden…
aniden…

kalakaldım
hep böyle mi olacak…
böyle yarım…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

 

UYKUDAN ÖNCE

geceyi çekiyorum içime
parmaklarım yorgun…
ve karanlığı geçiyorum
usul usul
seni yitirdiğim bir uykuya inat…

sonra resmini çiziyorum
yokluğun ortasına
sahi
gözlerin hala resmindeki gibi
bahara mı çalıyor
soluyor yüzündeki gülümseme
yorgun musun
uyuyor musun…
bana bir resmini verir misin…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

ŞİMDİ GECE

şimdi gece…
yorgun sığınağım
sensiz daha bir uzun
ve ben
yalnızlığa,
karanlığa ve sessizliğe
yenik düşüyorum
senden sonra zayıfım…

şimdi gece
ayaz vuruyor penceremi
üşümesin diye ellerim
daha bir sarılıyorum senli bir şiire
ve sen
bir başka şehirde
bir başka gecede
daha bir uzak düşüyorsun
daha bir yabancı…

şimdi gece
ve sen yine yoksun…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

SESSİZLİK

sazımda kırık bir telsin
türküler söylüyorum sessizliğine
olmasa keşke diyorum
yani hiç olmasa bu ayrılık
beni sensiz bırakma
gitme, karanlık gecemin nefesi
sevdiğim
sen söyleyemediğim türkümsün
yaşama yeteneğimsin…

sevdanın kitabını tutuşturup ellerime
kelamsız bırakma beni
kendi zindanıma mahkumum her gece
bu şehri üstüme devirip gitme
bütün sokaklarında sen
beni sensiz koyup gitme

aşk hep ağustostur takvimimde
gidişin tüketir mi sandın
sana türkülerde yorgunum
sana yalnız
sana yenik
beni sensiz bırakma

beni bu çığlığa
koyup gitme
sessizliğinde sağır oluyorum

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

ÜŞÜYORUM

üşüyorum
çünkü sen yoksun

ne vakit bir ayaz düşse şehre
gittiğin uzaklarda kayboluyorum
buz gibi bir karanlıktan düşüyorum
donuyor içimde
son gidişin

dervik cümleler saklıyorum ceplerimde
sana şiirler söylerken yakalanıyorum
ve yokluğunu, yalnızlığı
koyup bir gölgenin peşine
senli düşler sürüyorum
bu acının üstüne

ne vakit bir ayaz düşse şehre
üşüyor ellerim
yenik düşüyorum
ve kendime azalırken
sana çoğalıyorum
üşüyor ellerim
gidişine susuyorum

senli bir resim saklıyorum
bir sigara sarıp
karanlığın en ortasına savuruyorum
sen bilmiyorsun
sesimde susmayı öğreniyorsun
sen şiir sanıyorsun

üşüyorum
çünkü sen yoksun

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Etiket Bulutu