FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Posts tagged ‘şiiri’

ÖPEYİM Mİ

oysa acı düştü payımıza
çekilesi yanı kalmasa da…

şimdi
seher vaktine yenik düşmüş şairlerin
şiirlerini çalarım ceplerinden
serenat olsun diye

şimdi
avaz avaz susarken
bir çocuğun hüznüyle
sussam yüzünün gölgesinde

sana gelsem
hani sorgusuz sualsiz yürüsem yolları
hani utangaç…

öpeyim mi..

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

BİR CÜMLE

AYIKUŞLARI NEREDE YAŞAR

şimdi hangi lugate sarılsam
aciz kalıyorum
sensizliğin orta yerinde

artık kimin olursa olsun
hece, kafiye
şiirler kimin olursa olsun
senden beklediğim
tek bir cümle…

içimdeki çığlıkta kaybettim sesini
düğümlenip boğazımda
yumruk gibi…
tükendi nefesim tükencek…

şimdi vakit bahar
sevdiğim…
hani gözlerin…
sesin hani

şimdi hangi lugate sarılsam
aciz kalıyorum
sensizliğin orta yerinde

sevdiğim…

bir cümle…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİNI ŞIK

BORÇ MISRA


bir yaşamak ki sökercesine tırnakları
gözkapaklarıma düşüyor
karanlığın öte yanından
dilimde adın gibi…

yokluğunun kör yanında kayboluyor
içimdeki çocuk
hangi yıldızı tutsam
dökülüyor sensiz bir ağrının
en ağır yanına…
yasak
bir sevda dilleniyor telinde sazımın
kendi karanlığımda yitiriyorum
ne varsa umuda dair…

kendi dar ağacını kuruyor
hüküm giymiş bir sevda
hangi şiire sorsan
şahit…
ve ben gecenin orta yerinde durmuşum
dilimde adın…

sevdiğim…
elimde bir tek cümlem kaldı
seni seviyorum..

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

HADİ GÜL

hadi gül
şimdi bahara durmuş vakit…

sen de
ellerinde bir mısrayla gel
yalnız bırakma şiirlerimi
koyma boynu bükük
seni seviyorum..

hadi gül
ne kadar zor olsa da yaşamak…

hangi yangının şulesinde
yanarsa yansın yüreğin
hangi çıkmaza girerse girsin hayat

hadi gül…
şimdi ölebilirim…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Bİİİ Lİİ YOO RUUM…

ve tutsak bir şiir dolandı diline
oysa biliyordu
yine de söyleseydi
seni seviyorum…

söylemeliydi insan
ekmek gibi
su gibi…

ve karasında gecenin
bir damla gözyaşı parladı
yıldızlara inat
adını koyamadı
yalnızlığın
bir hıçkırık düğümlendi kalemine
sol yanı acıdı
uykusuz bir bulut geçti aysız bir geceden
vakit yine sabahın körünü buldu

olsun…
biiliiiyooor du ya….

ben de….

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

BİR NEFESLİK ADIN KALDI DİLİMDE

artık gülüşünü çaldırmış bir çocuk gibi
içimi çekiyorum…
ağlayamıyorum bile…
kendi yalnızlığımda kayboluyorum
gecenin orta yerinde duruyorum
üşüyorum
ağustosta poyraz vuruyor
ben hâlâ bıraktığın yerdeyim
bir sana yalnızım oysa
bir nefeslik adın kaldı dilimde..

gitme diyemedim…
tükettim ne varsa lugatte
sen yoksun
yoksun işte…
bunu daha nasıl anlatabilirim ki…
bir nefeslik adın kaldı dilimde…

her nefes alışımda
batıyor göğsüme sensizlik…
gelecek diyorum
nasılsa gelecek
bildiğim tüm duaları sana ediyorum
ne kadar ağırlaşırsa karanlık
o kadar eziliyorum…

bir nefeslik adın kaldı dilimde…
şimdi bir bir mahkum ediyorum
sensizliğin mahkemelerinde
ne varsa senden kalan

biliyorum…
ne kadar erken gelirsen gel
geç kalmış olacaksın
ne kadar çok gelirsen gel
o kadar az olacaksın…

olsun diyorum…
kokun değmiş sokaklarında uyurum
ayak izlerinden yürürüm
gözlerine düşer gözlerim diyorum
bahar olur…
çiçek olur…
şimdi

gülüşünü yitirmiş bir çocuk gibi
içimi çekiyorum…
hangi yanımdan kanarsa kanasın bu yara
ben seni çok seviyorum

bir nefeslik adın kaldı dilimde…
sevdiğim…
geçiyor ömür dediğin
ve ben …
bir sana yalnızım oysa…

gelmeyecek misin ….

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

İNADINA ŞİİR


bütün gece
kavga ettik kalemimle…
inat etti yazmam diye
inat ettim yazacağım diye…
ikimiz de zararlı çıktık bu işten

o kırıldı hem…
ben hem uykusuz kaldım
şiirsiz hem..

olsun…
ben yine de seni çok seviyorum…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

BEKLİYORUM


nasıl da uzaklaşıyorum
her gün batımında
kendi gölgeme
sen bu şehri başıma
yıkıp gideli…

daha bir yorgun duruyor
banklarda yalnızlık
daha bir uzak düşüyor
içime kokun…

nasıl da dökülüyor
ayrılığın telinden
içimin sensiz yanlarına
bir bozlak türkü
sen bu şehri içime
gömüp gideli…

daha bir inatla
sarılıyorum sevdaya
daha bir sıkı tutunuyorum
dilimde adına

bekliyorum…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

BİLİYORUM

biliyorum…
bu yangın ne vakit küllense
başladığı yerden alevlenecek…

dışarıda kar bekliyor
ayaz düşmüş bir karanlık
parmak uçlarım sigara sarısı
içimde bir bahar ölüyor…
bu kentin sokaklarında
yalnızlık kol geziyor

kendi dehlizlerinde kayboluyor
kokuna tutsak ruhum
senden uzak kelepçeler vuruyor
kanayan bileklerime karanlık

ve hangi kurşunu sıksam da başıma
beni bu yara öldürecek…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

ANLA İŞTE

yaşamak dediğin
dilimde adın kadar…

bir mart sızıyor sabahımdan içeri
uykusuz bir geceden arta kalan
bir baş ağrısı gibi yokluğun…
durmadan yalnızım oysa
durmadan sensiz…

soluyor mavisi göğün
ve rengini yitirmiş bir bahar oluyor
umuda dair bir şiire duruyorsun dilimde

yoksun işte…
anla …

yaşamak dediğin
dilimde adın kadar

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Etiket Bulutu