FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Posts tagged ‘gel’

SEN GEL

bu yokluk kanadıkça büyür sevgili

içinde devrilince bir bulut
ellerim sırılsıklam bir şiir olur
sonrasında ben
kopkoyu bir yalnızlık bırakırım
avuçlarıma

şimdi adresini yitirmiş bir gözyaşı
sorar beni aynalardan
baksan da göremezsin
durduğun gecenin ötesinden

şimdi şehirler kaybolur içimde
kaldırımlarda ayak izleri çığlık çığlığa
kokun düşer gölgesiz bir geceye
ve ben yine yorgun bir mısrada susarım…

ve sana beş kala durur yelkovan
bu yokluğun öbür yanında
sensizliğin durduğu zaman
bütün kavgalardan yenik çıkarım
yüzüm yüzüne yabancu

kangrene durduysa yara
kanamaz sevgili
acıtmaz
ölmek dediğin nedir ki

sensizliğine alışmak
şimdi arta kalan nefesim sensin
sen gel…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

BU GECE GEL


sahi
bahardı her mevsim
gözlerin değdiğinde

bu gece gel…
öyle uzağım ki kendime
elimde solgun bir notayla
şarkılar söylüyorum sensizliğime
“yani şimdi burada olsan diyorum
yani hiç gitmemiş gibi

bu gece gel…
ayaz gecemin ışığı
avuçlarımda kanayan yaram
oysa sen
bildiğim tek şiirsin
böyle nefesimi kesme

sevdanın sırrını koyuverip yüreğime
gideli beri
dümdüz bütün cümlelerim
hiç bir kelimeyle barışamadım
hiç bir sokağına sığamıyorum bu şehrin
bu gece gel
tüm geç kalmışlıklarımı
ertele
bu gece gel…

hep bir ağustos duruyor damarımda
oysa titriyor ellerim
bu kasım ayazında

sahi…
bahardı her mevsim
gözlerin değdiğinde

şimdi hangi yol hiç bir yere gitmez
sen en iyisi
bu gece gel…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Etiket Bulutu