FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Posts tagged ‘fatih’

14 ŞUBAT

(ALİ AYŞE’Yİ SEVİYOR… E BUNU HERKES BİİİLİİİYOOOR)

ayaz bir akşam geçer penceremden
kendine gurbet bir sevdadır dilimde adın
sonra suskun bir şubat düşer bahtıma
ve adresini yitirmiş mektuplar saklarım
sana uzak bir gökyüzünde

senli bir ülke büyütürüm içimde
saçların tel tel
nefesin bahara dair..
gözlerin …
ve göçmen kuşlar sana göçer
senli bir iklimdir sevmek..

sonra üşür içimde bakışların
eski bir türkü düşer dilime
oy aman… burası adıyaman…
alem düşman kesilir…
seni sevdiğim zaman…
ve tükenir içimde yokluğun…

sonra solgun bir takvim yaprağına düşer sevda
bu gün ayın on dördü
ve fısıldar sırrını bir falcı
kara düşmüş bir alev gibi
titrer adınla benliğim…
ve geceye durur efsunuyla bu şehir

ayaz bir akşam geçer penceremden
kendine gurbet bir sevdadır dilimde adın

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

YORGUNUM

yorgunum…
hicaz bir türküdür dilimde adın
ayaz düşer teline sazımın
üşür ellerim
mızrap düşer
tel kopar bu gece…
yorgunum…
poyraz vurur şiirimin diline
tutulur parmaklarım
ve tutunurum karasına gecenin
bir bardak çay gibi ısıtır içimi
senli bir düş..
yorgunum..
sana gelen yollarından geçerim gecenin
hadi ısıt beni…


ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

NEREDESİN

bir şubat ayazıyla düşüyorum
karanlık yüzüne bu şehrin..
dumana kesmiş bir gecenin
orta yerindeyim…
nefes alamıyorum…
neredesin…

hangi sokak lambasının altında
durup kurşunlasam bu yalnızlığımı
hangi kaldırım taşına akıtsam
kanını şiirlerimin…
bir tel sigaramdan
bir tel kokundan çeksem diyorum
üşüyorum…
neredesin…

çaldırdım uykularımı
pencerelerinde bu şehrin
artık camlar da buğulanmıyor
feryadımı duy ne olur
yetiş…
neredesin…

bir perinin kanatlarında
takılı kaldı gözyaşım…

ŞAHBEYİT

FATİH ŞAHİN IŞIK

GEÇ KALMAK

kırılmış bir saatte yelkovanım şimdi
akrebini yitirmiş
çaresizim…
ve düşlerim var imkânsız zamanlara dair
aslında bahar gözlüm
yüreğimde sen
ellerim senli bir duada kelepçeli
cüzdanımda solgun bir resim
ve savrulup duruyorum
gözlerinsiz bir rüzgarın önünde…

gecenin karanlığını deşeliyorum durmadan
ve yokluğun … ayaz olup çöküyor üstüne şiirlerimin
üşüyorum…
ve bir zemheri düşüyor payıma
sızlıyor en olmaz yerinde bu yara..

sahi
şimdi hangi masalı söylesem kanar bu yürek
hangi istasyonda durur zaman
yetişebilir miyim koşsam ardından
sahi
el sallar mısın

kırılmış bir saatte yelkovanım şimdi
akrebini yitirmiş
son tren de kalktı
geç kaldım yine…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

GECENİN AĞRIYAN KARANLIĞI

ayaz düşmüş bir gecenin ortasından geçtim
devriliverdi üstüme karanlık bir bulut
gözlerine bakamadım…
gözlerime bak ne olur

düştüğüm yerlerden kalkamıyorum
tut ellerimden
kayboluyorum bu hasretin karanlığında
bırakma beni buralarda…

ve dondu gecenin siyah kanatları
kabuslarına dokundum çocukluğumun
bir gölge kondu pencereme
kendi ayak sesimden korktum
gözlerinsiz bir geceydi
üşüdü sensizliğim

beni bıraktığın sürgünden dönemiyorum
çağır beni gittiğin yerlerden
korkuyorum yokluğunun zindanında
bırakma beni buralarda…

özlemek…
diş ağrısı gibi …dayanamıyorum

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

MENEKŞEYE DAİR

çiçekler çiziyorum kağıtlara
karanlık gecelerde
sen koksunlar diye..
sonra bir şiire saklıyorum adını
kitaplar arasında…

sonra dalıp senli bir düşe
bir demet menekşeye saklıyorum sevdamı
pencere önünde tükeniyor gece

sabaha az kaldı…
uyan sevdiğim…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

KEMANE

bir keman telinde inliyor yokluğunun acısı
sen duymuyorsun
sen bilmiyorsun

zifir bir karanlık sızıyor içimin ıssızlarına
sen gecenin öte yanında duruyorsun
eriyor bir mumun gölgesi
uykusuz bir şiirin mısralarına düşüyorsun

düşüyor yüreğimin ağrısına bir kıvılcım
nemrudun ateşi düşüyor yalnızlığıma
sen bilmiyorsun
sen duymuyorsun…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Etiket Bulutu