FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Posts tagged ‘fatih’

BİLİYORUM

biliyorum…
bu yangın ne vakit küllense
başladığı yerden alevlenecek…

dışarıda kar bekliyor
ayaz düşmüş bir karanlık
parmak uçlarım sigara sarısı
içimde bir bahar ölüyor…
bu kentin sokaklarında
yalnızlık kol geziyor

kendi dehlizlerinde kayboluyor
kokuna tutsak ruhum
senden uzak kelepçeler vuruyor
kanayan bileklerime karanlık

ve hangi kurşunu sıksam da başıma
beni bu yara öldürecek…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

ANLA İŞTE

yaşamak dediğin
dilimde adın kadar…

bir mart sızıyor sabahımdan içeri
uykusuz bir geceden arta kalan
bir baş ağrısı gibi yokluğun…
durmadan yalnızım oysa
durmadan sensiz…

soluyor mavisi göğün
ve rengini yitirmiş bir bahar oluyor
umuda dair bir şiire duruyorsun dilimde

yoksun işte…
anla …

yaşamak dediğin
dilimde adın kadar

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

SÖYLEMESEN DE OLUR

söylemesen de olur
keyisizİM..

yorgun bir gece çöküyordu
sensizliğimin şehrine
ben seni beklerken duraklarında
gözlerin gelip geçiyordu ıssızlarımdan
biraz kederli , uzak biraz…

olsundu…
varsındı…
nasılsa biliyordum…
söylemesen de olurdu..

bir umut türküsüne tutunuyordu dilim
vakit seni vurduğunda
biraz yorgun,mahzun biraz
beklemek seni
ne de güzeldi…
uykusuzdum hem
hem yorgun…

oysa yoktun…
oysa yorgundun…
oysa suskundun…

olsun….
söylemesen de olur
keyifsizİM

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

İÇİMDEKİ GÖLGE

yorgun bir gölge gibi
dolaşıyorsun içimde…
hüzün değmiş bir gülümsemeyle

artık çare aramıyorum
kanarsa kanasın içimde adın
bir damla gözyaşı gibi çaresiz
bir iç çekişi kadar kırgın
bırak..
tükensin içimde yokluğun….

sus/ma..
tükenir takatim
sana ayaz bir gecenin ortasında
kayboldum….

dur/ma…
şimdi mateminde suskun bir kalemim
sana saklıyorum
umudu…

gel…
içimdeki gölge..

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

ÇOCUKÇA ŞİİRLER III

bir tren yolunun raylarına
taş koyup tebeşir olsun diye
kaçardık…
ya devrilirse üstümüze

ne tren devrilirdi oysa
ne dumanı üstümüze..

ne de yazdıklarımız kaldı
şimdi yollara
taştan tebeşirlerle…

ALİ AYŞE’Yİ SEVİYOR…

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

MART KAPIDA


mart kapıda…
bir kış sonrası dokunuyor aşka
bahara kesmiş umutlar

vakit henüz geçmedi
sana yazdığım onca şiiri
çaldrıdım dün gece
affet beni…

mart kapıda…
geleceksin biliyorum
çiçeğe durduğunda badem ağaçları
ve sana susacak bozkır

dilimde yine aynı türkü
“saçlarından bir tel aldım haberin var mı..”

mart kapıda…
bir kış sonrası dokunuyor aşka
bahara kesmiş umutlar…
geleceksin biliyorum….

kazma kürek yaktırma…
nisan yağmurlarından sonra gel…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

ELLERİNİ TUTTUM

elini tuttum…
şimdi tutsak türkülerin söylendiği
yerlerde kaldı göglem
hangisini tutsak
bizimdi hikayesi

elini tuttum…
şarabın kırmızısıydı dudaklarında
ve titriyordu oysa
söylenmemiş ne varsa dilimin ucunda
ben seni seviyordum
türküler bile biliyordu
sen bilmiyordun…

elini tuttum…
kaldırımlarda ayak izlerimi unuttum
nefesini tuttu karanlık
gecenin kör yanında
kayboldum…

elini tuttum…
yokuş yukarı yürüdü gece
yorgundu kör sarısı sokak lambasının
bir tek öpücük kondu
yıldız kayarken bu şehrin sokaklarına

elini tuttum…
şimdi elleri kelepçeli şiirler
sensizliğin hükmüne mahkum…
bilsen de… bilmesen de…
seni seviyorum….

ŞAHBEYİT

14 ŞUBAT

(ALİ AYŞE’Yİ SEVİYOR… E BUNU HERKES BİİİLİİİYOOOR)

ayaz bir akşam geçer penceremden
kendine gurbet bir sevdadır dilimde adın
sonra suskun bir şubat düşer bahtıma
ve adresini yitirmiş mektuplar saklarım
sana uzak bir gökyüzünde

senli bir ülke büyütürüm içimde
saçların tel tel
nefesin bahara dair..
gözlerin …
ve göçmen kuşlar sana göçer
senli bir iklimdir sevmek..

sonra üşür içimde bakışların
eski bir türkü düşer dilime
oy aman… burası adıyaman…
alem düşman kesilir…
seni sevdiğim zaman…
ve tükenir içimde yokluğun…

sonra solgun bir takvim yaprağına düşer sevda
bu gün ayın on dördü
ve fısıldar sırrını bir falcı
kara düşmüş bir alev gibi
titrer adınla benliğim…
ve geceye durur efsunuyla bu şehir

ayaz bir akşam geçer penceremden
kendine gurbet bir sevdadır dilimde adın

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

YORGUNUM

yorgunum…
hicaz bir türküdür dilimde adın
ayaz düşer teline sazımın
üşür ellerim
mızrap düşer
tel kopar bu gece…
yorgunum…
poyraz vurur şiirimin diline
tutulur parmaklarım
ve tutunurum karasına gecenin
bir bardak çay gibi ısıtır içimi
senli bir düş..
yorgunum..
sana gelen yollarından geçerim gecenin
hadi ısıt beni…


ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

NEREDESİN

bir şubat ayazıyla düşüyorum
karanlık yüzüne bu şehrin..
dumana kesmiş bir gecenin
orta yerindeyim…
nefes alamıyorum…
neredesin…

hangi sokak lambasının altında
durup kurşunlasam bu yalnızlığımı
hangi kaldırım taşına akıtsam
kanını şiirlerimin…
bir tel sigaramdan
bir tel kokundan çeksem diyorum
üşüyorum…
neredesin…

çaldırdım uykularımı
pencerelerinde bu şehrin
artık camlar da buğulanmıyor
feryadımı duy ne olur
yetiş…
neredesin…

bir perinin kanatlarında
takılı kaldı gözyaşım…

ŞAHBEYİT

FATİH ŞAHİN IŞIK

Etiket Bulutu