FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Posts tagged ‘Duman’

Ah Le Yar

Yücel Arzen

Sana Olan Duyguları
Bir Bilebilsen Anlayabilsen
Belki Severdin
İçimdeki Hasretini Bir Duyabilsen
Anlatabilsem
Belki Benimdin

Sana Sevdiğim Diyemem
Yalan Yalan Yalan Yalan
Vallahi Yalan İnan Ki Yalan
Sen Karasevdamsın Benim
Duman Duman Duman Duman
Hasretin Tüter
İçimde Yanan
Ah Le Yar Yar
Yine Başımda Sevdan
Ah Le Yar Yar
Geceler Kara Zindan
Ah Le Yar Yar
Bir Parçacık Canım Kaldı
Onu Da Sen Al

Aklıma Düştü Gözlerin
Bir Bıçak Gibi
Ah Silah Gibi
Cehennem Gibi
Söylenmemiş Türkümdün Sen
Unutmam Seni
Unutamam Ki

SONBAHAR SARISI

sonbahardı solgun bir sarıydı
yaprağa değdi
dala değdi

sonbahardı
sen yoktun
yokluğunun rengi neydi
neresiydi acıyan göğsümün
nefesimi tuttum
yağmurlara inattı
ağlamayışım
sahi
hiç gelmeyecek miydin
bari kokunu yolla

sonbahardı
hangi dala sorsam
kırıktı
yoktun ya
ağlasam
kınarlar mıydı
gözyaşımı sakladım
ceplerime
görmesinler
kimsecikler
sana şiirler söylesem
duyar mısın
sahi
hiç olmayacak mıydın
bari kokunu yolla

sonbahardı
durmadan uzuyordu geceler
bu geceler bana inat mı yapıyordu
sen gelmiyordun
üşüyordum bir yandan
bir yandan
bu şehri bir duman sarıyordu
nefes alamıyordum
karanlık inadına inadına
üstüme geliyordu

sonbahardı
solgun bir sarıydı
yaprağa değdi
dala değdi
..
sevgili…
bari sen yapma…

NİKOTİN SARISI



bir sevda düşüyor her gece
tükenmiş takvim yapraklarından avuçlarıma
nikotin sarısı parmaklarımdan
bir şiir sızıyor karanlığına gecenin…
duman duman…
….
sen bir görünüp
bir kayboluyorsun
bir kibrit alevi yalnızlığımı aydınlatırken
sen nefes nefes doluyorsun
içimin yitik şehrine…
ve sen…
bakışların değmiş bir gözyaşı olup
düşüyorsun bu yangının orta yerine…

şimdi penceremden
sarhoş bir ay ışığı süzülüyor
şimdi sana uzak bir şehrin
senden uzak karanlık duvarlarına
bir sitem düşüyor
gitmeyecektin…

bir iç çekişi oluyor dilimde adın
bir şiir düğümleniyor
kalemime
ve yorgun kelimeler yürüyor
sana çıkmaz yollarda
gözlerinin baharına yenik düşmüş
bir güz mevsimiyim şimdi
şimdi kendime seninle yeniliyorum
gitmeyecektin…

bir sevda düşüyor şimdi her gece,
tükenmiş takvim yapraklarımdan avuçlarıma

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

SÖYLE ŞEMSETTİN SÖYLE

söyle şemsettin söyle
ne olacak benim bu halim…
ben her akşam
bir ağustos yangını düşmüş
toz duman bir bozkır gecesinde kaybolup
böyle şişenin dibinde mi bulacağım kendimi…

söyle şemsettin söyle
ben her akşam
içinden yağmurlar geçmiş
kırık dökük bir şiirin mısralarında kaybolup
böyle ağlarken mi bulacağım kendimi

ne olacak benim bu halim
o türkü senin bu türkü benim
daha kaç türküde kandıracağım kendimi…
böyle üşürken bir kasım ayazında
daha ne kadar hasret kalacak
ellerim ellerine…

söyle şemsettin söyle
ne olacak benim bu halim
….

şemsettin başım dönüyor
gülme öyle…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

AKŞAM YAĞMUR VE SEN




dışarda yağmur yağıyordu
dolaştım öylesine
ıslandım…
bir sigara yaktım
duman duman
seni çektim içime

ıslandı kaldırımlar
ağaçlar
ve akşam ıslandı
bir damla gözyaşıyla
bir nefes sigara

yine sen vardın
bırakıp gittiğin gün gibi
kokun
gözlerin
ayak izlerin
..
içimi senle ısıttım
titrerken ellerim
üşüdüm bir kasım akşamı
dışarda yağmur yağıyordu…
ve ben seni hiç unutmadım

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

EYLÜL


EYLÜL
eylül.. vakitsiz düştün içime
şimdi sırası değil
var git..

ben daha ağustos yangınlarında
anız ateşinde
ben daha toz duman bir sevdadayım
bir gecenin koynunda
kanter içindeyim..
..
eylül.. vakitsiz düştün içime
şimdi sırası değil
var git…

………………………..
çok özledim

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

BİR AYRILIK ŞİİRİ

https://i0.wp.com/www.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_siir/buyuk/259597.jpg

bu yol nereye gider…
……….

bir ağustos düşerken bozkırın ortasına
toz duman bir şiirde kaybettim yine düşlerimi…
ve sarıydı ayrılığın rengi
henüz biçilmiş buğday tarlalarında
anız yangınıydı gidişinin sancısı…

sen gidiyordun…
bir bıçak gibi saplayıp sol yanıma
ayrılığın acısını
sen gidiyordun…

……

bu yol hiç bir yere gitmez…

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

Etiket Bulutu