FATİH ŞAHİN'LE PERİLİ ŞİİRLER

Posts tagged ‘Damla’

HABERSİZ

HABERSİZ

adına tutsak kelimeler saklarım
sensizliğimde…
içimde gölgeleri çalınmış bir şehir kayıp
ve sen kendi zindanına mahkum
bir damla gözyaşısın
dökemediğim…

hiç bilinmeyenli bir denklem oluyorsun
kimi zaman
hangi yanından baksan
tutarsız bir düş kuruyorum
bari bir an olsa
gözlerinde bahara dursam…
söyleme…
uyanırsam inanırım

şimdi yola çıksam
senden önce adımlasam kaldırımlarını
o ş ehrin
adını ezberletsem
banklara
kaldırım taşlarına
sahi
hiç umut olmadı değil mi ?

sonra bir gün batımında
adresini yitirmiş bir mektup çalsa kapımı
özledim işte…
var mı ötesi..

sabah oluyor
şimdi uyu
sonra okursun bu şiiri

ŞAHBEYİT
FATİH ŞAHİN IŞIK

Reklamlar

ÜÇ DAL GÜL’ E ARZI-HAL

Bu mevsim de gelmedin ya, yoruldum
Her mızrapta kanıyor ezgilerim
Üç dal gülüm, ele düştüm , kırıldım
Mevsimden mevsime taştı kederim

Penceremde her gece bir karanfil
Düşlerimde ıslak yeleli bir tay
Bu bekleyiş hayra alâmet değil
Artık beni hayal içre yitik say

Bu yağmurlar düşlerimden çıkmadan
Bir gök kuşun nefesiyle savrul gel
Korku geçit vermez, cânı yakmadan
Derviş gibi acılarla kavrul gel

Vakit şimdi telâşlı bir akşâmdır
Şehzadeler hüzün üzre yürüyor
Belki de bu demlenen son ilhamdır
Ellerimde gümüş tüyler eriyor

Sen firari sevdam, kaçak umudum!
Ötelerde daha özgür değilsin
Üç dal gülüm, bense dalda kurudum
Gel de iklimime güneş eğilsin.

Yollarına dökülürken türküler
Bildiğin tüm şiirleri unut gel
Yüreğimde sürülmeden sürgüler
Gururunu gurbet elde uyut gel

Sabahlarım, sabâ yada sûzinâk
Salkım söğüt alevden suya değer
Yüreğime çöker kalır iştiyak
Nâra yanmak, sensiz kalmakmış meğer

Kaç yağmurla haber saldım gel diye
Yağmurlarla damla damla süzül gel
Üç dal gülüm, bende adın gül diye
Her kervanla gül gönderdim, üzül gel

Ben yanmadan rüzgar vurmuş, sönmüşüm
Yokluğunla eksik kaldı her şeyim
Her dergahın kapısından dönmüşüm
Bir kısık ses, bir kırık ney, neyleyim

Sen ki ufkumdaki üç dal gülümsün
Bağrımdaki sızı kadar benimsin
Kapalı avcumda yasak ölümsün
Alnımdaki yazı kadar benimsin.
Alnımdaki yazı kadar benimsin…

ASIL HAYAT-YA DA- ASİL HAYAT

Bu kirli denizden
Bir damla gibi kopup
Yüzümü gerçeğe çevireceğim
Ya beni unutacak yörüngesiz insanlar,
Ya benimle gelecek.
Geride bir yığın yaldız tortusu
Geride bir yığın aptal uykusu
Anladım, asıl hayat
Yanarak yaşamakmış
Güneş gibi
Ateş gibi
TÜRKEŞ gibi…

Bıçak değmiş ışkın kabuğu gibi
Sıyrılıp hayatın korkularından
Yüzümü göklere çevireceğim
Şuh bakışlar sürüleri sürüsün
Ben bu yola hesapsız gireceğim
Anladım asıl hayat,
Korkusuz yaşamakmış
Bir yalnız gibi
Bir yıldız gibi
ATSIZ gibi

ASIL HAYAT-YA DA- ASİL HAYAT

Bu kirli denizden
Bir damla gibi kopup
Yüzümü gerçeğe çevireceğim
Ya beni unutacak yörüngesiz insanlar,
Ya benimle gelecek.
Geride bir yığın yaldız tortusu
Geride bir yığın aptal uykusu
Anladım, asıl hayat
Yanarak yaşamakmış
Güneş gibi
Ateş gibi
TÜRKEŞ gibi…

Bıçak değmiş ışkın kabuğu gibi
Sıyrılıp hayatın korkularından
Yüzümü göklere çevireceğim
Şuh bakışlar sürüleri sürüsün
Ben bu yola hesapsız gireceğim
Anladım asıl hayat,
Korkusuz yaşamakmış
Bir yalnız gibi
Bir yıldız gibi
ATSIZ gibi

DAR VAKİT

yağmur da yağmıyor buralara
sensizliğin acısı içime
bir mayıs gibi düşüyor, şiirden içeri
kopan her yaprakta kalıyor elimde umudum
ve bir takvimde, tükeniyor ömür dediğim…
yazdığım her şiir zindanı oluyor oysa…
ve kendi zindanımda mahkum oluyorum
kendi ömrüme gardiyan…
ve hiç bir şey
seni unutturamıyor bana

bu çaresizlik
bir demir parmaklık gibi
örüyor dört bir yanımı
bir yanım güvercin kanadında
maviye tutsak
bir yanım baykuşa muştu…
bir türküdür yar dudağında sevda
uykusuz bir düştür göğsünde şafak…

tükeniyor mevsim
gül tenine hasret…
yılgın bir beklemek düşüyor bahtıma ,
yastık altı resimlerde
solgun bir yüz oluyorsun…
tutunup kirpiğimin ucuna
damla damla dökülüyorsun…

bahara dair ne varsa
seninle gitti bu şehirden
ve şimdi yağmur da yağmıyor buralara
hangi bulut getirir seni bana
hangi bahar gözlerine benzer artık
ve içimdeki bu acı
ne vakit diner söyle hadi…
vakit dar
son bir kez görseydim bari..

NEREDESİN




gece çöker
ben yine yapayalnız
yorgun bir kalem kalır masamda
yarım bir şiir
solgun bir resim kalır elimde
bir damla gözyaşı
boğazım düğüm düğüm

dilimde adın kalır
sazımda türkün

gece çöker
bir ben yapayalnız�
ne tadım kalır ne tuzum
ben bu hayatın
nesine yanayım�

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

ÖZLEDİM İŞTE

https://i0.wp.com/www.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_siir/buyuk/324541.jpg

bakma öyle…
içimin çıkmazlarında yitirdiğim
bir
şiire dönüyor yaşamakgözlerine düşüyorum
bir damla….
tutunup umutsuz bir mısraya
tutunup bir umudun ucuna
….
bakma öyle…
uzatsam elimi kaybolacak ellerin
dokunsam tel tel saçların
ve
gözyaşım
düşüverse bir şiirin orta yerine
özledim
çok özledim…

bakma öyle
bir resmin kaldı ortasında gecenin
sığındığım
bir ismin kaldı dilimde
sakladığım
düşlerine düşler kurduğum
bir şiire tutun da gel
ve yokluğun
kanatıyor içimi
ve bu acı
hiç mi dinmeycek…

bakma öyle
özledim işte…
çok özledim

FATİH ŞAHİN IŞIK
ŞAHBEYİT

Etiket Bulutu